Podstawową formą naszej działalności  jest rzecznictwo na rzecz równego statusu płci, praw kobiet oraz sprawiedliwości społecznej i ekonomicznej. Celem naszych działań jest doprowadzenie do tego, żeby polityki i prawodawstwo w Polsce było zgodne z międzynarodowymi standardami równości kobiet i mężczyzn, z konwencjami i umowami przyjętymi przez Polskę. Obecnie głównym narzędziem, którym posługujemy się w naszych działaniach w Polsce jest ONZ-owska Konwencja w Sprawie Eliminacji Wszelkich Form Dyskryminacji Kobiet (CEDAW).

W poprzednich latach Karat był mocno zaangażowany w rzecznictwo na poziomie Narodów Zjednoczonych (szczególnie w sprawie wdrażania Pekińskiej Platformy Działania („Wdrażanie Platformy Działania przez rząd polski w latach 1995 – 2000″), CEDAW, konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy), Unii Europejskiej (szczególnie w kontekście procesu rozszerzania  Unii w latach 2004-07 oraz polityki sąsiedzkiej) oraz na poziomie państw  naszego Regionu, w których działają organizacje członkowskie Koalicji Karat.

 

Zapoznaj się z ostatnimi działaniami rzeczniczymi Karatu:

 

 

 

Rzecznictwo dotyczące dyskryminacji krzyżowej  – płeć a szkolnictwo zawodowe (2015 -17)

Podstawą do wypracowania strategii rzeczniczej były przeprowadzone przez nas  badania dotyczące szkolnictwa zawodowego i rynku pracy dla kobiet z wykształceniem zasadniczym zawodowym oraz analiza danych statystycznych dotyczących rynku pracy i różnicy płacowej między zarobkami kobiet i mężczyzn z tym wykształceniem (raporty „Szkolnictwo zawodowe i rynek pracy dla kobiet z wykształceniem zawodowym”, „Dysproporcja między zarobkami kobiet i mężczyzn z wykształceniem zasadniczym zawodowym”)

W prowadzonych przez nas działaniach na rzecz realizacji przez rząd międzynarodowych zobowiązań dotyczących likwidacji dyskryminacji ze względu na płeć i niski status edukacyjno-ekonomiczny powoływałyśmy się na Konwencję CEDAW. Zgodnie z konwencją rządy powinny podjąć działania likwidujące dyskryminację kobiet w dziedzinie zatrudnienia i zapewnienia takich samych praw do zatrudnienia, wyboru zawodu, równego wynagrodzenia. Karat w partnerstwie z ekspertkami ze związków zawodowych, środowiska akademickiego, organizacji pozarządowych, instytucji edukacyjnych i rynku pracy wypracował rekomendacje dotyczące rozwiązań systemowych dla rządu. Głównymi adresatami rekomendacji były: Ministerstwo Edukacji Narodowej, Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej,Pełnomocnik ds. Równego Traktowania, Państwowa Inspekcja Pracy.

Obecne działania rzecznicze prowadzone są głównie poprzez  współpracę ze związkami zawodowymi: Związkiem Nauczycielstwa Polskiego (ZRP), Związkiem Rzemiosła Polskiego (ZRP) i Ogólnopolskim Porozumieniem Związków Zawodowych (OPZZ). Współpraca dotyczy wprowadzenia żeńskich końcówek zawodów i wystosowania listów do odpowiednich Ministerstw z propozycjami oficjalnych zmian nazw zawodów (list do Ministerstwa Edukacji Narodowej, list do Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej). Nazwy zawodów w żeńskiej formie przyczyniłyby się do przełamywania barier w dostępie dziewcząt do nietradycyjnych dla nich kierunków kształcenia zawodowego a w konsekwencji do wyrównywania ich szans w edukacji i na rynku pracy. Przedstawiciele wyżej wymienionych związków pełnią znaczące funkcje w Radzie Dialogu Społecznego (powołanej przez prezydenta w październiku 2015 na miejsce Komisji Trójstronnej), więc nasze propozycje mogą również zaistnieć  na Radzie i trafić do decydentów rządowych.

Odpowiedź Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej TUTAJ

Odpowiedź Ministerstwa Edukacji TUTAJ 

Komentarz Koalicji Karat TUTAJ

 

 

Działania mające na celu zwrócenie uwagi decydentów na problem segregacji poziomej w szkolnictwie zawodowym i na rynku pracy w Polsce, Czechach, na Słowacji i na Węgrzech.

 

Karat we współpracy z 3 organizacjami z krajów Grupy Wyszehradzkiej wypracował rekomendacje skierowane do decydentów, w których przedstawiłyśmy problem segregacji poziomej dziewcząt w szkolnictwie zawodowym oraz kobiet z wykształceniem zawodowym na rynku pracy. W rekomendacjach zawarłyśmy krótko i długoterminowe zalecenia mające na celu walkę ze stereotypami płci w zawodach oraz zwiększenie liczby dziewcząt w zawodach tradycyjnie zdominowanych przez chłopców.

Rekomendacje powstały na podstawie analiz danych statystycznych przeprowadzonych przez organizacje uczestniczące w projekcie w swoich krajach. Rezultatem analizy danych GUS w Polsce jest materiał informacyjny „Segregacja pozioma kobiet i mężczyzn na rynku pracy. Przedstawienie zjawiska na podstawie danych statystycznych i badań Stowarzyszenia Koalicja Karat”.

 

Działania rzecznicze prowadzone były w ramach projektu „Dziewczyny do dzieła! Nietradycyjne wybory zawodowe kobiet z wykształceniem zawodowym” (2016-17). 

 

 

 

Działania na rzecz wdrażania Konwencji ONZ w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet (CEDAW)

 

Działania w Europie Wschodniej i Azji Środkowej (2008 -2012)

Karat we współpracy z IWRAW Asia Pacific upowszechniał wśród organizacji z krajów Europy Wschodniej i Azji Środkowej (Białoruś, Ukraina, Mołdawia, Gruzja, Azerbejdżan, Armenia, Uzbekistan, Tadżykistan i Kirgistan)  mało znany w Regionie instrument CEDAW – protokół dodatkowy do tej konwencji. Umożliwia on m.in. wniesienie do Komitetu monitorującego jej wdrażanie (Komitet CEDAW) skargi przeciwko państwu przez osobę /osoby, które uznają, że złamało ono ich  prawa gwarantowane konwencją CEDAW (link do protokołu dodatkowego – dostępny tu: http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20042482484 ).

Jednym z wymiernych rezultatów  było ratyfikowanie przez Tadżykistan, pod wpływem działań rzeczniczych współpracujących z nami organizacji, protokołu dodatkowego do CEDAW.

 

Działania w Polsce (2010-2017)

Rzecznictwo służące realizacji CEDAW, jak i upowszechnianie wiedzy o tej konwencji prowadzone były we współpracy z organizacjami działającymi na rzecz praw kobiet w Polsce, które wchodzą w skład Koalicji na rzecz CEDAW koordynowanej przez Karat.

W ramach działań rzeczniczych opracowany został raport alternatywny z wdrażania konwencji, który dwukrotnie przesłany został Komitetowi CEDAW: na Sesję Roboczą Komitetu, podczas której sformułował on dodatkowe pytania do polskiego rządu (marzec 2014)  oraz 59. Sesję Komitetu, podczas której rozpatrzone zostało sprawozdanie Polski z wdrażania konwencji CEDAW (październik 2014). Na Sesję Roboczą Komitetu Koalicja przesłała także listę proponowanych pytań, z której korzystał Komitet formułując zapytania do Polski.

Przedstawicielki Koalicji na rzecz CEDAW brały udział  w obu wspomnianych wyżej sesjach Komitetu prowadząc działania na rzecz uwzględnienia wniosków i rekomendacji sformułowanych m.in. w raporcie alternatywnym, najpierw w pytaniach Komitetu do rządu, a później w zaleceniach przekazanych Polsce przez Komitet CEDAW. Podczas 59. Sesji jednym z tych działań było także przedstawienie Komitetowi oficjalnego stanowiska Koalicji na rzecz CEDAW. Rzecznictwo okazało się skuteczne – zarówno pytania Komitetu jak i jego zalecenia zawarte w Uwagach końcowych dotyczących Polski w znacznej mierze uwzględniły postulaty Koalicji na rzecz CEDAW.

Monitorowanie wdrażania zaleceń Komitetu, a zarazem promowanie ich wśród urzędników i wywieranie presji na instytucje państwowe, w których kompetencjach leżała ich realizacja stanowiło kolejny etap działań Koalicji na rzecz CEDAW. Obejmował on przesłanie listów i ankiet do odpowiednich ministerstw i urzędów oraz zorganizowanie, we współpracy z biurem Rzecznika Praw Obywatelskich i przy wsparciu Pełnomocniczki rządu ds. Równego Traktowania, spotkań okrągłego stołu. W spotkaniach, poza  przedstawicielami właściwych ministerstw i instytucji, uczestniczyli także przedstawicielki/przedstawiciele organizacji pozarządowych,  akademiczki oraz badaczki i inni aktorzy społeczni. Rezultatem monitoringu były: Raport z wdrażania zaleceń Komitetu ds. Likwidacji Dyskryminacji Kobiet (marzec 2016) oraz Informacja alternatywna dla Komitetu CEDAW na temat wdrażania przez Polskę zaleceń, których dotyczył krótszy okres sprawozdawczy (październik 2016). Informacja została przesłana Komitetowi w styczniu 2017 z nadzieją, że ponagli on rząd do wywiązania się z obowiązku przedłożenia sprawozdania.

Działania rzecznicze w latach 2016 -17 są możliwe dzięki programowi Demokracja w Działaniu (Przeciwdziałanie Dyskryminacji) Fundacji im. Stefana Batorego (grant instytucjonalny).

Działania rzecznicze w latach 2015-16 były prowadzone w ramach programu „Obywatele dla demokracji” finansowanego z funduszy EOG.